เจ้าของบทประพันธ์ คุณ Assasin008

รักยม ตอนที่ 24 เปิดตัวอีกหนึ่งรักยม Part 2

"ไว้ถ้าผ่านมาจะกลับมาเล่นด้วยใหม่ นะอีกะหรี่" โจรสวาทวัยกลางคน ยืนใส่เสื้อผ้าอยู่ พลางจ้องมองร่างสาวสวยอย่างสะใจ

"เอาล่ะ เดี๋ยวถอนมนต์ออกก่อน" มันทำท่ายกมือพนมขึ้นแล้วบ่นพึมพำอะไรบางอย่างอยู่
"หวอ หวอ หวอ หวอ" พลันเสียงไฟหวอของรถตำรวจก็ดังขึ้นมาจากทั่วทุกทิศ พร้อม ๆ กับเสียงเครื่องยนต์ของรถจำนวนนับสิบคัน
กำลังวิ่งมาล้อมบ้านหลังนี้ไว้
"อ้าว ชิบหาย พ่อมา" มันหยุดการร่ายคาถาทันที แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นรถตำรวจหลายสิบคันล้อมบ้านไว้แล้ว
"งั้นฝากมนตราไว้ที่มึงก่อน อย่าไปแร่ดให้ใครเค้าเย็ดจนหีฉีกล่ะ ฮ่า ฮ่า" มันพูดจบก็แต่งตัวจนเรียบร้อยแล้วเดินออกไปนอกห้อง
ผ่านร่างไร้วิญญาณของชายหญิงที่นอนตาเหลือกแน่นิ่งอยู่ด้านนอก 4-5 คน อย่างสบายอารมณ์

"ไอ้เสือ มอบตัวเดี๋ยวนี้ วันนี้แกหนีไม่พ้นแน่" เสียงตำรวจดังผ่านโทรโข่งเข้ามา
เสือ คือชื่อของโจรสวาท และหมอผีทรงอำนาจคนนี้นี่เอง มันเดินยิ้มออกจากบ้าน ตรงไปทางต้นเสียงอย่างสบายอารมณ์
"คิดว่าแค่นี้จะจับผมได้เหรอ สารวัตร" ไอ้เสือคำรามเสียงเย็นยะเยือก จนคนรอบข้างรู้สึกได้ถึงพลังอะไรบางอย่าง
สีดำมืดกำลังไหวเวียนอยู่รอบตัวมันเป็นปริมาณมหาศาล
"อย่าเข้ามาเด็ดขาด ผมได้หมายจับตายมาแล้ว เข้ามามียิงไม่ยั้ง หยุดอยู่ตรงนั้นนิ่ง ๆ" สารวัตรตะโกนออกไปด้วยความหวาดกลัว
"เฮ้ ๆ อะไรกัน วันนี้เพิ่งฆ่าไป 5 แค่ 5 คน โดนหมายจับตายแล้วเหรอเนี่ย ฮ่า ฮ่า" มันพูดพล่ามออกมาโดยไม่รู้สึกรู้สา
"สารวัตรครับคนบนบ้านตายหมดเลยครับ" เสียงตะโกนของตำรวจนายหนึ่งที่อยู่บนบ้าน
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" มันหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง น้ำเสียงของชายวัยกลางคนคนเดียวกลับดังลั่นสะเทือนไปทั้งหมู่บ้านเล็ก ๆ นี้
"ไอ้เลว มึงฆ่าน้ากู" ตำรวจนายหนึ่งคำรามดังลั่น เค้าลั่นกระสุนปืนเข้าใสร่างของไอ้เสือทันทีด้วยความโกรธแค้น

"ปังงงงงงง" เสียงดินระเบิดดังลั่น แรงอัดส่งลูกตะกั่วแหวกพุ่งผ่านอากาศ ตรงไปยังร่างไอ้เสืออย่างรวดเร็ว
แต่ ... กึกกก เหมือนมีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางอยู่ ลูกกระสุนหยุดกึกที่ด้านหน้าของไอ้เสือห่างออกมาราว ๆ 1 เมตร
"แค่นี้เหรอ ไอ้หนุ่ม ฮ่า ฮ่า" ไอ้เสือหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะนี้ทำเอาตำรวจทุกนายหวาดกลัว ตื่นตกใจสติแตกกันไปหมด
พวกเค้าลั่นกระสุนใส่ไอ้เสือไม่หยุดจากรอบทิศทาง
"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง" เสียงปืนจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังระดมยิงใส่ไอ้เสือที่อยู่กลางวง เขม่าควันดินปืน
ลอยคลุ้งส่งกลิ่นเหม็นจนแสบตา เมื่อเสียงปืนนัดสุดท้ายหยุดลง ไอ้เสือก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
รอบ ๆ ตัว เหมือนมีบาเรียไร้รูปไร้สีกางไว้รอบเป็นทรงกลม ซึ่งสังเกตได้จากลูกกระสุนหัวตะกั่วที่หยุดกึกนิ่งอยู่
ตำรวจนับสิบนาย แข้งขานั่น ความหวาดกลัวกัดกินจิตใจจนหมดสิ้น ต่อให้ขนคนมากันเยอะแค่ไหนก็ไม่มีทางชนะโจรชั่วคนนี้ได้
"แค่นี้ ? งั้นคราวกูบ้าง รักยมจัดการ" มันยกมือขึ้นพนม แล้วบ่นอะไรพึมพำชั่วแว้บ
"ฮิ ฮิ ได้จ้ะพ่อ" เสียงหัวเราะแหลมเล็กเสียดแทงดังขึ้นอย่างน่ากลัว แล้วก็เหมือนมีลมพุ่งออกมาจากร่างกายของไอ้เสือ
กระสุนที่หยุดค้างอยู่กลางอากาศเมื่อครู่นี้ลอยพุ่งกลับไปทางเดิมที่มันถูกยิงมาด้วยความเร็วที่เท่ากัน
"อ๊าาากกกกกกกก อ๊ากกกก" ลูกกระสุนเจาะทะลุเนื้อของตำรวจหลายสิบนายเข้าไป บางคนก็ตายคาที่
หลายคนแค่เจ็บเพราะไม่โดนจุดสำคัญ แต่ก็ต้องล้มกลิ้งลงไปร้องโอดโอย อย่างทรมาณด้วยพิษบาดแผล
เลือดสีแดงสดไหลนองไปทั่วพื้น ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ไม่โดนลูกกระสุนที่พุ่งกลับมา
"ตอนแรกกะจะฆ่าให้หมด แต่เปลี่ยนใจเก็บไว้ให้พวกมึงถ่ายทอดความเก่งกล้าของกูดีกว่า ฮ่า ฮ่า" มันหัวเราะลั่น
แล้วเดินเหยียบร่างของตำรวจที่นอนดิ้นพราด ๆ ขวางทางมันออกไปอย่างไม่สนใจใยดี
"เหล็กไหล วัดดงเหล็ก รอกูก่อนเถอะ อีกเดี๋ยวเดียว" มันคำรามในลำคอพร้อมจับจ้องสายตาไปยังที่ไกลแสนไกล
สองมือลูบหัวของร่างเด็กชายสองคนที่ลอยวนไปมาข้าง ๆ อย่างเอ็นดู